Studio Halfvol en omgaan met perfectionisme

Het kind moet een naam hebben

Ik krijg vaak de vraag "Studio Halfvol, waar heb je dat gehaald?"

Beginnen als zelfstandige is sowieso spannend. Het kiezen van een naam is daarbij misschien wel het meest doorslaggevende “en nu wordt het echt” moment. De keuze van een naam voor mijn praktijk voelde dus enerzijds ontzettend leuk, en anderzijds als iets dat ook echt “juist” moest zitten, meteen. Die naam verander je namelijk niet zomaar als je beseft dat hij toch niet helemaal goed voelt. Dat brengt wel wat druk met zich mee voor een perfectionist als ik.

Perfectionisme

Dat perfectionisme is wel een dingetje. Het zorgt ervoor dat ik ontzettend gedreven ben, maar tegelijk ook worstel met het delen van mijn proces met anderen.

In mijn “veilige scenario” betrek ik hen pas op het moment dat mijn werk voltooid is, foutloos, hoogstens nog op te leuken met optionele details die ik dan grootmoedig verwerk in mijn reeds nagenoeg perfecte creatie. Ik schotel mijn gerecht dan voor aan mijn geliefden en hoop op een “wauw, wat knap van jou!” De input van de ander gereduceerd tot afkruiding. Meer dan dat voelt immers als kritiek.

Kwetsbaar

Je ziet, ik ben me bewust van mijn valkuilen. Maar dat betekent nog niet dat het me geen moeite kost om uit die veilige routine te breken. Gelukkig besef ik intussen wel hoe waardevol het is om iets anders te proberen. 

Je imperfecties delen met anderen geeft je systeem namelijk een nieuwe ervaring om op te verder bouwen: dat je het niet altijd allemaal alleen moet doen. Dat input en zelfs kritiek uitingen van waardering kunnen zijn.

Dat je mooiste, meest oprechte werk soms net een beetje onaf mag blijven voelen. 

En daarmee geef je jezelf een groot cadeau: minder druk op je schouders, omdat je voelt dat je omringd en gedragen wordt.

Humor en optimisme

Terug naar mijn verhaal. Ik wou voor mijn praktijk een verrassende naam met wat humor. Iets met “een hoek af”. De mooiste dingen (en mensen) halen hun sprankel uit hun imperfecties, toch?

Ik zocht ook naar een naam die optimisme uitdrukt. Ik pas namelijk oplossingsgerichte therapie toe: een techniek die inzet op jouw kracht en vindingrijkheid, zelfs wanneer het even donker wordt. Daarover later meer.

Enter: studio halfvol.

Geboren uit brainstorms met mijn vrienden (shout out to Tim). Als reminder aan jou, en aan mezelf. Om minder streng te zijn.  Om te accepteren én waarderen dat halfvol echt meer dan genoeg is om met de wereld te delen. Of toch met een paar veilige mensen.

Afsluiter: 4 vragen die je jezelf vandaag kan stellen om perfectionisme te counteren:

• Wanneer heb ik eerder hulp gevraagd (of gekregen) en welk gevoel gaf mij dat?

  
  

• Wat maakte dat ik toen wél die stap zette om hulp toe te laten?

  
  

•  Wat zegt dat over mijn vermogen om te vertrouwen en te verbinden?

  
  

•  Wat zou een kleine, haalbare volgende stap kunnen zijn om opnieuw hulp toe te laten?

Ik voeg deze vragen ook toe als afbeelding, zodat je deze makkelijk kan opslaan of delen.

J

Welkom. Fijn dat je er bent.